Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kartuzach

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kartuzach

Najważniejszym zabytkiem w Kartuzach jest XIV-wieczna kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny znajdująca się przy ulicy Klasztornej 3. Dawniej mieściła się tutaj siedziba zakonu Kartuzów – zakonu kontemplacyjnego o bardzo surowych zasadach. Zakonnicy żyli według średniowiecznej reguły „Memento mori”, czyli „pamiętaj, że umrzesz”. Hasło to znajduje się nawet na tutejszym zegarze słonecznym. O nieuchronnym końcu zakonnikom przypominała także sama świątynia – jej dach wzorowany jest na wieku od trumny.

Historia kolegiaty

Kościół klasztorny powstawał na przełomie XIV i XV stulecia, natomiast część charakterystycznych elementów, jak obecny dach – pojawiła się dopiero około 1730 roku. Wcześniej klasztor wizytowali różni władcy i ważni urzędnicy, m.in. król Zygmunt III Waza oraz król Jan Kazimierz. Na co dzień jednak zakonnicy odgradzali się od zewnętrznego świata. Zajmowali się głównie modlitwą, na którą poświęcali każdego dnia 8 godzin. Zakon objęty był również pełną klauzulą milczenia, co sprawiło, że jest on do dzisiaj uznawany za najsurowszy ze wszystkich zakonów katolickich.

Do kościoła oraz budynku klasztoru przynależały także duże obszary wokół oraz zabudowania gospodarcze. Wszystko zmieniło się w czasie reformacji, a rozbiory Polski doprowadziły do upadku klasztoru. Kasację klasztoru przeprowadziły w 1823 roku władze pruskie. Do dzisiaj, oprócz kolegiaty, zachował się jedynie jeden z eremów oraz refektarz, a także kawałek murów.

Wnętrza

We wnętrzach wciąż możemy podziwiać kilka przepięknych zabytkowych elementów. Najcenniejszym z nich jest gotycki ołtarz wykonany w Gdańsku w 1444 roku. Do dzisiaj zachowała się jedynie jego część, którą można oglądać w Złotej Kaplicy. W 2010 roku w kaplicy pojawiła się także miniaturowa replika całego kościoła klasztornego, która pozwala poznać dokładniej budowlę zwłaszcza osobom niewidomym.

W świątyni znajdują się także cztery pięknie zdobione, boczne ołtarze oraz tron przeora. To prawdziwe dzieło sztuki pochodzące z 1677 roku, które do dzisiaj zachwyca dokładnością detali. Warto zwrócić również uwagę na XVII-wieczną emporę - chór muzyczny, gdzie mieszczą się obecnie organy. Wnętrza zdobi także flandryjski kurdyban, czyli garbowana i następnie barwiona skóra.

Zwiedzanie

Godziny zwiedzania: pn.-pt. 9:00-17:40, nd. 13:30-17:40. Grupy zorganizowane powinny zarezerwować termin wcześniej pod numerem telefonu 58 681 20 85. Szczegółowe informacje dostępne na stronie: http://kolegiatakartuzy.pl/

Mapa