Kościół Św. Małgorzaty w Nowym Sączu

Nowy Sącz i okoliczne tereny słyną z bogatej i długiej historii, której odzwierciedlenie możemy podziwiać w licznych zabytkowych zamkach, murach, kościołach i innych obiektach sakralnych. Wiele z nich należy do najstarszych budowli w Polsce, a na tle malowniczych górskich wzniesień prezentują się niezwykle urokliwie i widowiskowo. To doskonały przystanek, aby poznać magię kultury górali. Jednym z takich wyjątkowych nowosądeckich miejsc jest bazylika św. Małgorzaty.

Historia kościoła

Bazylika kolegiacka św. Małgorzaty w Nowym Sączu to zabytkowo budowla, która na dobre wpisała się w panoramę trzeciego – pod względem liczby mieszkańców – miasta w Małopolsce. Pierwsze zapisy na temat bazyliki mniejszej odnajdujemy już z 1303 roku. W połowie XV wieku biskup krakowski wyniósł świątynię do rangi kolegiaty. W kolejnych latach rozbudowano kościół, powiększając go o dwie wieże. Ostatnia, powstała w 1507 roku pełniła funkcję dzwonnicy. Świątynia została wzbogacono także o kaplice: Św. Anny, Wszystkich Świętych, Św. Trójcy i Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. Każdego roku 14 lipca podczas dnia Świętej Małgorzaty przy kościele odbywa się jarmark.

W XVI wieku budowla odznaczała się niespotykanym, bogatym wyposażeniem oraz okazałym wystrojem. Świątynia posiadała największe zdobienia w ówczesnej Polsce. Pierwsze niszczenia kościoła nastąpiły podczas zaborów, kiedy to budynek zaczął tracić swój pierwotny wygląd. Podczas I wojny światowej dzwony zostały skradzione przez Austriaków. Podobnie postąpili Niemcy kilkanaście lat później, podczas największego konfliktu zbrojnego w dziejach. Wato jednak dodać, że już w okresie międzywojennym przystąpiono do remontu i odbudowy świątyni. Dzięki przeprowadzonym pracom udało się w części przywrócić dawny, gotycki wygląd. W XX wieku renowację przeszły wieże, a także przebudowano wnętrza. W 1992 roku z okazji 700 rocznicy nadania praw miejskich Nowemu Sączowi, papież Święty Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej.

Wnętrze

Świątynia imponuje nie tylko masywną konstrukcją, ale przede wszystkim bogatym wnętrzem. Kościół składa się z orientowanego prezbiterium oraz szerszego korpusu nawy głównej i bocznych. Największe wrażenie wzbudza jednak efektowny, trzykondygnacyjny ołtarz główny z XV-wiecznym wizerunkiem Prawdziwego Oblicza Pańskiego, jest to wschodni odpowiednik Chusty Św. Weroniki. Okazale prezentują się również ołtarze boczne z ostrołukowymi arkadami, gotyckimi, kamiennymi rzeźbami oraz zabytkowe tabernakulum świeckie.

Więcej informacji można poczytać na stronie: http://bazylika.org.pl/

Mapa