Kościół św. Jakuba w Sandomierzu

Sandomierz to wspaniałe miasto, przyciągające turystów chociażby wspaniałymi terenami zielonymi oraz możliwością wypoczęcia nad Wisłą, która rozdziela miejscowość na pół. Miasto zostało zlokalizowane na siedmiu wzgórzach co sprawia, że można tu znaleźć wiele malowniczych uliczek, doskonale nadających się na dłuższe spacery. A w trakcie spacerów można odnaleźć naprawdę ciekawe zabytki. Jednym z takich budynków, gdzie powinniśmy się koniecznie udać będąc w Sandomierzu, jest kościół Świętego Jakuba.

Położenie

Większość turystów zaczyna swoją przygodę z Sandomierzem od zwiedzania tutejszego rynku. Jednak później warto wybrać się na południe ulicą Mariacką albo Zamkową, by dojść w okolice zamku. Stąd, idąc na zachód ulicą Staromiejską, trafimy po chwili w okolice zespołu klasztornego dominikanów. To do niego należy kościół św. Jakuba. Na końcu ulicy znajduje się także inny zabytkowy kościół pw. Nawrócenia Świętego Pawła Apostoła. Niedaleko znajduje się również Wąwóz Świętej Królowej Jadwigi oraz cmentarz parafialny.

Historia

Kościół świętego Jakuba Apostoła w Sandomierzu stoi w miejscu dawnej świątyni, która najprawdopodobniej była drewnianą kaplicą z czasów chrystianizacji Polski. Była na pewno związana ze szlakiem Świętego Jakuba, gdyż w linii prostej znajduje się kilka kościołów pod tym samym wezwaniem. Obecny kościół powstał w XIII stuleciu. Najpierw około 1226 roku wybudowano prezbiterium, następnie powstały zakrystia oraz korpus nawowy. Do końca wieku prowadzono mniejsze prace wykończeniowe. Sto lat później świątynia przeszła remont dzięki wsparciu Jadwigi Andegaweńskiej.

Architektura

Mimo wielu wojen, które przetoczyły się przez sandomierską ziemię kościół nigdy nie został całkowicie zniszczony. Jednak w ramach odbudów po zniszczeniach, nabierał on cech kolejnych, obowiązujących stylów architektonicznych m.in. renesansu, baroku oraz secesji. Na początku XX stulecia odzyskał on jednak swój pierwotny, romański charakter. Jest to przy okazji jeden z najstarszych w Polsce i Europie kościołów ceglanych. Całość wnętrz jest dość surowa, jak to ma miejsce w stylu romańskim. Wyróżniają się natomiast witraże powstałe na początku XX stulecia. Współczesne są również żyrandole oraz ołtarz główny. Na wyposażenie składają się także figury i portrety, w tym obraz przedstawiający patrona świątyni.

Mapa