Pałac Karschów i Wickenhagenów w Radomiu

Znajdujący się praktycznie w centralnym punkcie Radomia zabytkowy pałacyk Karschów i Wickenhagenów to nie tylko popularny symbol miasta, ale i miejsce kulturalnego życia całej miejscowości, zwłaszcza w okresie wiosennym i letnim. Pałac idealnie komponuje się z okolicznymi zabudowaniami, kamienicami, kościołem oraz restaurowanymi fontannami.

Historia pałacu

Budynek jest stosunkowo nowy, bo liczy sobie niecałe sto pięćdziesiąt lat. Został zbudowany w latach 1881-1882 w stylu eklektycznym i pełnił rolę zwyczajnej kamienicy, którą zamieszkiwali pierwotnie jej właściciele, a dolne kondygnacje przeznaczone były na wynajem. Taki układ zachował się zresztą do dzisiaj – górne piętra są mieszkalnymi i stale użytkowanymi, na dolnych z racji doskonałego położenia u zbiegu dwóch głównych ulic – deptaków znajdują się sklepy, banki oraz kawiarnie.

W swojej wieloletniej historii kamienica pełniła rolę siedziby sądu okręgowego, resursy obywatelskiej (za czasów zaborów rosyjskich), mieściły się tu cukiernia, apteka oraz gabinety lekarskie. Miano pałacu nadano jej ze względu na specyficzny, elegancki i bardzo zdobniczy charakter fasady zewnętrznej, na czele z balkonami i zwieńczeniem ryzalitu oraz atlantami umieszczonymi przy bramie wejściowej do budynku i klatki schodowej. Plan architektoniczny budynku jest typowy dla tamtych czasów i opiera się na prostokącie, a sama kamienica liczy sobie trzy piętra – jest dość wysoka i wyraźnie odznacza się od swoich sąsiadów. Pałac Karschów i Wickenhagenów jest bardzo charakterystycznym elementem na mapie Radomia, chociaż przez samych mieszkańców rzadko kiedy kojarzony z zabytkiem.

Zabytkowe fasady

Budynek leży w rękach prywatnych, wpisany jest na listę atrakcji na popularnym turystycznym szlaku Zabytków Radomia, ale nie jest przeznaczony do zwiedzania. Podziwiać można w zasadzie jedynie jego zewnętrzną część od strony ulic, można również swobodnie wejść za bramę i przyjrzeć się fasadzie od wewnętrznego placu (ogrodu). W dolnych pomieszczeniach znajdują się obecnie obiekty handlowe, bankowe i restauracyjne, które nie zachowały oryginalnego charakteru wnętrz. Część wyposażenia, które niegdyś znajdowało się w pałacu została przeniesiona do Muzeum im. Jacka Malczewskiego i stanowi tam jedną z głównych stałych ekspozycji prezentujących życie codzienne radomskich mieszczan z końca XIX i początku XX wieku.

Mapa