Kościół św. Piotra i Pawła w Morągu

Spacer po Morągu uatrakcyjniają zarówno pomysły współczesności, jak i osiągnięcia minionych lat. Tajemniczy Zamek Krzyżacki, jeszcze bardziej zagadkowe muzeum, a drugiej strony letnicy na plaży i miłośnicy ruchu na obiektach rekreacyjnych. Urokowi miasta dodają z pewnością obiekty sakralne. Kościół świętych Piotra i Pawła w Morągu to świątynia, która robi wrażeniem wyglądem zewnętrznym, jak i wystrojem wewnątrz budowli, dlatego warto ją zwiedzić podczas pobytu w Morągu.

Historia

Gotycka świątynia to pierwszy kościół parafialny w mieście. Prace budowlane rozpoczęto już w 1305 roku, a zakończono siedem lat później. Pierwotnie świątynia była znacznie mniejsza niż obecnie, gdyż obejmowała jedynie obszar nawy głównej. W latach 40. XIV wieku podjęto plany jej rozbudowy. Kościół został wzbogacony wówczas o prezbiterium, zakrystię, a także wieżę. Kilka lat później powiększono jeszcze korpus. W 1414 roku w czasie wojny polsko-krzyżackiej (zwanej także głodową) miasteczko uległo całkowitemu zniszczeniu w pożarze z jednym małym wyjątkiem, a był nim właśnie kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła, jedyna ocalała budowla w miasteczku.

Od 1525 kościół był świątynią luterańską. W połowie XVI wieku wybudowano chóry muzyczne, które zostały przydzielone poszczególnym cechom i ozdobiono malowidłami, a także cytatami biblijnymi, które nawiązywały do wykonywanych przez ludność zawodów. W 1697 roku miasto znów nawiedził katastrofalny pożar, jednak i tym razem gotycka świątynia nie uległa zniszczeniu, podobnie jak Zamek Krzyżacki. Drugie przetrwanie kataklizmu jedni tłumaczą solidną konstrukcją, natomiast inni zawdzięczają ocalenie Opatrzności Bożej. Niemniej jednak historia kościoła imponuje i przyciąga wiernych chrześcijan.

Zabytkowy ołtarz w stylu barokowym

W XVIII wieku dokonano wymiany wyposażenia kościoła. Około stu lat później świątynia została wzbogacona boczną kaplicą. W drugiej połowie XIX wieku kościół został wyremontowany, a także dokonano wymiany sklepień. Jednym z najpiękniejszych elementów architektonicznych we wnętrzu świątyni jest barkowy ołtarz z 16940 roku ze sceną ukrzyżowania oraz ambony i ławy utworzone z fragmentów baptysterium, a także prospekt organowy z początku XVIII wieku.

Mapa